Wstęp
Jack Lemmon, właściwie John Uhler Lemmon III, to jedna z najbardziej rozpoznawalnych postaci w historii amerykańskiego kina. Urodził się 8 lutego 1925 roku w Newton, w stanie Massachusetts, a swoją karierę aktorską rozpoczął w latach 40. XX wieku. Przez blisko pięć dekad pracy w branży filmowej stał się ikoną zarówno komedii, jak i dramatów, a jego talent został doceniony wieloma nagrodami, w tym dwoma Oscarami. Lemmon był nie tylko utalentowanym aktorem, ale także muzykiem, co dodatkowo wzbogacało jego występy na ekranie.
Życiorys
Wczesne lata
Jack Lemmon urodził się w rodzinie rzymskokatolickiej jako syn Mildred Burgess LaRue „Millie” Noel Lemmon i Johna Uhlera Lemmona II, prezesa firmy produkującej pączki. Jego przodkowie mieli mieszane pochodzenie, obejmujące Irlandię, Szkocję, Niemcy, Francję oraz Holandię. Od najmłodszych lat zmagał się z problemami zdrowotnymi; przeszedł trzy poważne operacje uszu i przez dwa lata spędził w szpitalu. Ukończył Phillips Academy w Andover w 1943 roku, a następnie służył w United States Navy podczas II wojny światowej.
Po wojnie rozpoczął studia na Harvardzie, gdzie zdobył dyplom w 1947 roku. W tym czasie zaczynał również naukę aktorstwa pod okiem Uty Hagen w Nowym Jorku. Muzyka była dla niego równie ważna; od wieku 14 lat grał na pianinie i szybko nauczył się grać ze słuchu. Pracując jako kelner oraz mistrz ceremonii w barze Old Knick na Manhattanie, zdobywał pierwsze doświadczenia sceniczne.
Początki kariery
Kariera Jacka Lemmona nabrała tempa w 1948 roku, kiedy to po raz pierwszy pojawił się na małym ekranie jako Fred Stevens w serialu CBS Studio One. Rok później zadebiutował na dużym ekranie jako tynkarz w komedii Michaela Curtiza „The Lady Takes a Sailor”. Jego przełomowa rola miała miejsce na Broadwayu, gdzie zagrał Leo Davisa w komedii „Serwis pokojowy”. To właśnie wtedy został dostrzeżony przez łowców talentów z Columbia Pictures, co otworzyło mu drzwi do Hollywood.
Kariera filmowa
Jack Lemmon szybko zdobywał uznanie krytyków i publiczności. W jego filmografii znajduje się około 80 produkcji filmowych. Już jego pierwsza większa rola w komedii romantycznej George’a Cukora „To może się zdarzyć każdemu” (1954) przyniosła mu popularność. Jednak dopiero rola Franka Thurlowe Pulvera w „Mister Roberts” (1955) przyniosła mu Oscara za najlepszą rolę drugoplanową.
Lemmon stał się ulubieńcem reżysera Billy’ego Wildera i zagrał m.in. w takich klasykach jak „Pół żartem, pół serio” (1959), „Garsoniera” (1960) oraz „Słodka Irma” (1963). Jego umiejętność łączenia komedii z dramatem czyniła go niezwykle wszechstronnym aktorem. W 1973 roku zdobył drugiego Oscara za rolę Harry’ego Stonera w dramacie „Ocalić tygrysa”, który ukazywał kryzys wieku średniego współczesnego człowieka.
Życie prywatne
Jack Lemmon przeżył dwa małżeństwa. Pierwszym związkiem była żona Cynthia Boyd Stone, z którą miał syna Christophera. Po rozwodzie ożenił się z aktorką Felicią Farr, z którą spędził resztę życia i miał córkę Courtney. Warto zaznaczyć, że Billy Wilder został ojcem chrzestnym Courtney, co świadczy o bliskiej relacji między reżyserem a Lemmonem.
Lemmon był osobą bardzo prywatną i starał się trzymać swoje życie osobiste z dala od blasku fleszy. Mimo to jego rodzina zawsze była dla niego ważnym wsparciem i źródłem szczęścia.
Śmierć i dziedzictwo
Jack Lemmon zmarł 27 czerwca 2001 roku w Los Angeles po długiej walce z rakiem jelita grubego. Miał 76 lat. Jego śmierć była ogromną stratą dla świata filmu oraz dla licznych fanów na całym świecie. Został pochowany na Westwood Village Memorial Park Cemetery w Los Angeles.
Przez całą swoją karierę Jack Lemmon pozostawił po sobie niezatarte ślady w historii kina. Jego filmy są nadal oglądane i cenione za doskonałą interpretację ról oraz umiejętność wyrażania emocji poprzez grę aktorską.
Nagrody i wyróżnienia
Lemmon był wielokrotnie nagradzany za swoją pracę artystyczną. Oprócz dwóch Oscarów zdobytych za „Mister Roberts” i „Ocalić tygrysa”, otrzymał także Złoty Glob za rolę w filmie „Avanti!” oraz wiele innych wyróżnień na festiwalach filmowych na całym świecie.
Jego wkład do kina nie ogranicza się jedynie do zdobytych nagród; Lemmon stał się wzorem dla wielu młodych aktorów i pozostaje inspiracją dla kolejnych pokoleń artystów filmowych.
Zakończenie
Jack Lemmon to postać wyjątkowa, która swoją pasją do sztuki filmowej oraz talentem potrafiła wzruszyć i rozbawić miliony widzów na całym świecie. Dzięki swojej wszechstronności oraz niezapomnianym rolom pozostaje jednym z najważniejszych aktorów amerykańskiego kina XX wieku. Jego historia pokazuje nie tylko siłę talentu, ale także determinację oraz miłość do sztuki, która przetrwała przez pokolenia.
Artykuł sporządzony na podstawie: Wikipedia (PL).